تصاویر انتخابی

مویه در شاهنامه فردوسی

فرهنگی ادبیات کهن تاریخ اقوام

مویه 

بیان ابیاتی از شاهنامه خود نمونه و شاهدی بر این است . به کار بردن کلمه مویه در شاهنامه فردوسی به عنوان یکی از مطرح ترین و کاملترین منبع کهن زبان و فارسی ، بیانگر جایگاه این آوا و نغمه جانسوز انسانی و باستانی در ادوار مختلف تاریخی

سرزمین ایران است .

ساز همراهی کننده مویه لُری در شاهنامه ساز زهی «بربط» و ساز همراهی کننده نوحه

«رود» است و مویه کردن علاوه بر زنان دربین دیگر قشرهای جامعه از پیر و جوان گرفته

تا آزاده و زن پارسا نیز رایج و مرسوم بوده است

اما در لُرستان مطابق قانون ایلی این سرزمین ، مردان حق نداشتند در عزاداری عزیزان

از دست رفته اشان به ویژه سوگ و مرگ زنان شیوه و گریه سر دهند و لذا بیشتر مقام ها

و آوای لُری غم انگیز عزاداری در لُرستان با نام «مویه لُری»تعلق به زنان داشته است و

مردان نیز به نوبه خود با زمزمه شعرهای غم انگیز به نوعی دیگر از مویه لُری به نام

«موری» را انجام می دادند .

به عبارتی بهتر نوای «مور و مویه لُری» لُرستان با اینکه فلسفه مشترک سوگواری شان

با دو خصلت خاص زنانه و مردانه خود از هم جدا شده اند :

مویه لُری: مخصوص زنان است و با ویژگی ابراز احساسات گروهی همراه با فریاد و

شیون و گاهی خراشیدن سر و صورت همراه می باشد .

مور : مخصوص مردان بوده و با خصلت لزوم خویشتن داری فردی و عدم بروز احساسات

به طرف نجوی و نوای غم انگیز درونی سوق داده می شود.

مقام ها و آواهای موسیقی سوگواری در لُرستان به این شرح می باشد:

مویه لُری یا مووه: نوای غم انگیز زنان به شکل جمعی است که در مراسم عزاداری موسوم به

پرس و آیین ها ی سوگواری خوانده می شود و خود از نظر مقام و آهنگ به دو

شکل جداگانه می باشد:

1 – مویه لکی : معمولا توسط یک زن به نام و در مقام "سرخونی وش" که رهبری مویه

سرائی زنان را بعهده دارد ، برگزار می شود. شغل و تخصص این زنان مویه سرائی با

شعرهای به زبان لکی در اندوه زن و مرد متوفی است . مویه لکی با مقامی موسیقیائی و

کشش های کوتاه و بلند و اندازه مشخص و با سطح آغازی و پی در پی برگزار می شود که

با همنوائی و صداهای زیر و بم زنانه و کلمات شعری مابین صدا های رگه هائی چنان

غم انگیز را ایجاد می کنند که شنونده را تحت تاثیر آن ناگزیر به همراهی با خواننده و یا

در سکوت اندوهگینی فرو می برد.

2 - مویه لُری : این مویه از نظر هم صدائی زنان مانند لکی است اما در کشش موسیقیائی

و تکیه حرفی و کلامی و صوتی با با یکدیگر متفاوتند. در مویه لُری هر زنی که بیت شعر

غم انگیزی در مرگ عزیزی شروع کند بقیه زنان نیز او را همراهی می کنند و لذا بیت آغازین مویه لُری را « سر مووه» می گویند . برخی از نوحه ها و مویه ها در مرگ و ناکامان دارای ضرب آهنگ مشخص و گفت و شنید توصیفی درباره فوت شده است .

در مویه لُری بقیه زنان حاضر مجلس در پاسخ و تائید غم زن مویه خوان، ناله

"هی وی هی وی مه" سر می دهند .

وزن شعر در مویه لُری هجائی و حالت موسیقیائی آن از نظر آوائی کامل می باشد.

مور: در واقع همان مویه است که با خصیصه های مردانه اش مختص به مردان می باشد .

زنان معمولا مویه سر می دهند و مردان غالبا مور می چرنند .

 

دانلود موعه جدید لری روزگار بی کسی

موسیقی

دانلود موعه  جدید لری بنام روزگار بی کسی 

بسیار غمگین و عاشقانه 

آواز واشعار : 

علی سرابی یاقوند

انتخاب موسیقی : 

آوای مهر

تهیه ونتظیم 

پایگاه تحلیلی خبری لرپرس 

برای دریافت این اثر زیبا بر روی کلمه

دانلود کلیک کنید

انتهای پیام/

 

صفحه قبل 1 2 3 4 5 ... 10 صفحه بعد

درباره ما

به وب سایت لر پرس ✋ خوش ✋ آمدید قوم لر یکی از سربلندترین اقوام ایرانی است که نقش بی بدیلی در ساختن تمدن ایرانی ایفا کرده است.مردمان لرزبان در کشورهای ایران-عراق-سوریه-چین-عمان -ترکیه- روسیه و افغانستان زندگی می کنند. لرزبان ایران در جنوب غرب کشور و در امتداد کوههای سر به فلک کشیده زاگرس سکونت دارند.لرستان پشتکوه یا ایلام امروزی از دیر باز یکی از اصلی ترین سکونتگاههای قوم لرمحسوب می شده و می شود.

جستجو

تصاویر منتخب

آرشیو

نويسندگان

لینک دوستان

اشعار لری

شبکیا اجتماعی

موضوعات

 

پایگاه تحلیلی خبری لرپرس

ارائه اخبار وتحلیل های جامع _ معرفی قوم لر _ارسال آهنگ ها و دکلمه های قدیم و جدید_ معرفی جاذبه های طبیعی باستانی گردشگری